| มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนเราโทรมาชวนว่าไปเที่ยวผับด้วยกันไหม เราก็ขออนุญาตแม่ก่อน แม่ก็โอเคบอกว่าไปได้ แต่ก็เป็นที่รู้กันในหมู่เพื่อนว่า เพื่อนต้องมารับเราที่บ้านแล้วก็มาส่งด้วย พอไปถึงเรากับพวกเพื่อนๆ ก็แดนซ์กันกระจายไม่ได้สนใจใคร แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งเต้นอยู่ข้างๆกลุ่มเรา ทีแรกก็ไม่ได้สนใจอะไร เขาก็ยืนคุยกับเพื่อนเราก่อน พอเพื่อนบอกว่าเราสองคนเป็นเพื่อนกันสมัยป.1 เขาก็เลยหันมาคุยกับเราบ้าง เขาถามว่าเราชื่ออะไร เราก็บอกว่า "ชื่อ วาเลน" "ทำไมชื่อแปลกจัง" เขาทำหน้างงแล้วคิดไปด้วย เราก็เลยว่า "ก็เกิดวันวาเลนไทน์ ก็เลยชื่อ วาเลนอ่ะดิ" เท่านั้น เขาก็เลยร้องอ้อซะเสียงดัง แถมต่อท้ายว่า "ชื่อคุณน่ารักดีนะ ตัวคุณเองก็น่ารักเหมือนกันนะ" พอพูดเท่านี้ เรานะอายม้วนเลย อยู่ดีๆก็มาชม เกิดมาก็พึ่งจะเจอคนแบบนี้ล่ะ แต่เราก็รีบกลบเกลื่อนความเขินด้วยการปฎิเสธว่า "ไม่หรอก นายดูยังไงว่าเราน่ารัก เราออกจะห้าวขนาดนี้" และเราก็ก้มดูสภาพตัวเองในตอนนั้น คือว่าเราใส่เสื้อยืดสีขาว รัดรูปไม่มากนัก กางเกงสามส่วนลายทหารสีฟ้า และรองเท้าใบคู่โปรด ส่วนหน้าของเราก็จืดชืดมาก ปราศจากเครื่องสำอางใดๆทั้งสิ้น เพราะแต่งหน้าไม่เป็น อยากจะบอกว่าวันนั้นรู้สึกว่าตัวเองโทรมแต่เท่ห์และก็ hippopสุดๆ สักพักผับก็ใกล้จะปิดแล้ว ดีเจเลยเปิดเพลงช้า เราก็เลยขยับขึ้นมานั่งเก้าอี้ตัวข้างๆจากที่เขายืนอยู่ แต่เราสองคนก็ยังเถียงกันอยู่ว่าใครน่ารักไม่น่ารัก เราก็บ่นๆทำนองว่าถ้าน่ารักคงมีคนมาจีบบ้างล่ะ แต่นี้ไม่มีเลย แล้วก็บ่นอะไรต่อมิอะไรไปเรื่อย ขณะที่เขายืนอยู่ หน้าเขากับหน้าเราห่างกันประมาณสองนิ้วได้มั้ง เราก็เริ่มหลบสายตาเขามองไปทางอื่น เพราะรู้สึกเขินมากว่าทำไมต้องเอาหน้ามาใกล้เราขนาดนี้ แต่แล้วอยู่ดีๆเขาก็เอามือมาจับหน้าเราให้สบตาเขาและก็ฟังที่เขาพูด เราก็ตกใจนิดนึ่ง แต่ก็นั่งเฉยไม่ได้พูดอะไร เขาก็บ่นว่า "คุณน่าจะความมั่นใจในตัวเองนะ อย่าประเมินค่าตัวเองต่ำไปนัก" แต่เราก็ยังเถียงเขาอีก ทีนี้สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เขาลากเราเข้าห้องน้ำ ไปยืนอยู่หน้ากระจก แล้วก็พูดว่า "ดูตัวเองซิน่ารักออก หุ่นก็ดี ถ้าใส่เสื้อผ้าที่มันเป็นผู้หญิงหน่อยก็คงน่ารักมากกว่านี้" (โดยส่วนตัวแล้วไม่ได้คิดว่าตัวเองหุ่นดี แต่เราก็ไม่ได้อ้วนอะไร) พูดไม่พูดเปล่าแต่เขาเอาหน้าของตัวเองมาว่างไว้บนไหล่เรา แก้มเนี่ยชนกันเลย แถมยังเอามือมาโอบเราด้วย เรานี่ยืนตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกเลย ถ้าเป็นคนอื่นมาทำแบบนี้เราคงว่า "เฮ้ย ทำอะไรอ่ะ" อาจจะมีต่อยไปแล้ว แต่กับเขา เรากับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก มันทำให้เรารู้สึกดีเหมือนเขากำลังปลอบเราหรือว่าอะไรสักอย่าง แต่รู้สึกว่าเขาเป็นคนที่อ่อนโยนมาก พอเราตั้งสติได้ เราก็รีบบอกให้ออกจากห้องน้ำเพราะร้านจะปิดแล้ว และเราก็ลากเขาออกมา เรากับเขาสองคนก็ยังคุยกันไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าร้านและยืนรอเพื่อนที่นั้น เรารู้สึกว่าคุยกับเขาแล้วถูกคอดี เราสามารถบอกสิ่งที่เราคิดให้กับเขาได้รู้ในเวลาเพียงห้านาทีแรกที่เราคุยกัน ระหว่างนั้นเพื่อนเขาเดินเข้ามาคุย เราเลยขอตัวไปซื้อน้ำกินที่ร้าน 7-elevenใกล้ๆ กับเพื่อนอีกสองคน สักพักเพื่อนของเขาก็เดินเข้ามาหา แล้วบอกว่า "แฟนผมจะติดรถเพื่อนคุณกลับบ้านใช่ไหมครับ" เราก็งงว่าใครว่ะ เลยถามกลับไปว่า "ใครหรอก" ผู้ชายคนนั้นเลย บอกชื่อ "เขาคนนั้น" ออกมา แต่ทำไมไม่รู้เรากับตั้งสติเร็วมากแล้วก็ตอบไปว่าใช่ ทั้งทีคืนนั้นสติแถมจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย ผู้ชายคนนั้นพูดว่า "ฝากดูด้วยนะครับ" เราก็ได้แต่พยักหน้ารับคำ แล้วเขาก็เดินออกไปจากร้าน ปล่อยเรายืนงงมองหน้าเพื่อนอีกสองคน แบบอะไรว่ะ ตัวเองก็คิดในใจเหมือนกันว่า "dame it ! He's gay." ถามว่าเสียดายไหม ก็เสียดายเพราะไม่บ่อยนักที่ใครจะทำให้เรารู้สึกหวั่นไหวได้ง่ายๆอย่างนี้ รู้สึกว่าเขาเข้าใจความรู้สึกของเราดี แค่เพียงไม่นานที่เราคุยกัน ถ้าถามว่าเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง เราจะชอบหรือว่ารักเขาได้เลยหรือ ส่วนตัวแล้วเราขอเรียกว่า มันเป็นความรู้สึกดีๆ ที่เราจะให้ผู้ชายคนหนึ่งได้ มันไม่ใช้ความรู้สึกที่ต้องเอาเขามาเป็นของเรา แต่เป็นความรู้สึกที่แค่ได้อยู่ใกล้ๆเขา ได้คุยกับเขาก็ทำให้เรามีความสุขแล้ว เวลาเราอยู่ใกล้เขาจะรู้สึกถึงความอบอุ่นและความอ่อนโยนที่เขามีให้ สำหรับคนบางคน ความรักจะสมบรูณ์ได้เพราะมีอีกคนที่รักเขา สำหรับคนบางคน ความรักอาจจะเป็นสิ่งที่เจ็บปวดและทรมาน แต่สำหรับเรา ความรักคือความรู้สึกดีๆ ที่เราจะมอบให้ใครคนหนึ่ง แค่ได้รู้ว่ารักคนคนนี้ก็พอใจแล้ว lots of love valen |
โดยพิมพ์ st4 และส่ง SMS มาที่ 83199 (ค่าส่ง sms ครั้งละ 6 บาท)